پنج نشانهای که میگوید وقتش رسیده، و اینکه چرا عوض کردن دیرهنگام لنت، هزینه دیسک را هم روی دستتان میگذارد.
لنت ترمز قطعه مصرفی است؛ سوال این نیست که خراب میشود یا نه، سوال این است که کی.
بازه معمول تعویض
در رانندگی شهری ایران، لنت جلوی خودروهای کرهای معمولاً بین ۳۰ تا ۵۰ هزار کیلومتر عوض میشود. لنت عقب چون بار کمتری میبرد، دو تا سه برابر بیشتر دوام میآورد.
این عدد خیلی به سبک رانندگی وابسته است. ترافیک سنگین و ترمزهای مکرر میتواند این بازه را تا نصف کم کند.
پنج نشانه
- صدای جیغ فلزی هنگام ترمز. بیشتر لنتها یک زبانه فلزی دارند که وقتی ضخامت لنت کم شود به دیسک میخورد و عمداً صدا میدهد.
- صدای خشخش یا ساییدگی. این یعنی لنت تمام شده و پایه فلزی روی دیسک میساید — همینجا باید متوقف شوید.
- افزایش فاصله ترمزگیری. اگر برای ایستادن باید بیشتر از قبل پدال را فشار دهید.
- لرزش پدال یا فرمان هنگام ترمز. معمولاً یعنی دیسک تاب برداشته و احتمالاً باید همراه لنت تراش یا تعویض شود.
- ضخامت کمتر از ۳ میلیمتر. از لای رینگ چرخ قابل دیدن است. ضخامت لنت نو حدود ۱۰ تا ۱۲ میلیمتر است.
چرا نباید عقب انداخت
وقتی لایه اصطکاکی تمام میشود، پایه فلزی لنت مستقیم روی دیسک میساید. نتیجهاش این است که بهجای هزینه یک دست لنت، باید دیسک را هم عوض کنید — چند برابر گرانتر، بدون اینکه در این مدت ترمز درستی داشته باشید.
نکته نصب
- لنت را همیشه جفت یک محور عوض کنید، نه یک طرف.
- بعد از تعویض، حدود ۲۰۰ کیلومتر اول ترمزهای شدید نگیرید تا لنت جا بیفتد.
- اگر دیسک شیار افتاده، لنت نو زود خراب میشود؛ اول تکلیف دیسک را روشن کنید.
برای پیدا کردن لنت خودروی خودتان، از انتخاب خودرو شروع کنید یا شماره فنی لنت فعلی را جستجو کنید.
شماره فنی یا مشخصات خودرو را بفرستید، قیمت و موجودی را اعلام میکنیم.